درجات در نینجوتسو

درجات در نینجوتسو

كن (مشت)

  کن - Ken -  مشت – 拳 کن قسمت پایه‌ی نام بیشتر مشت‌ها و برخی ضربات است. نحوه تلفظ نام آن با کلمه شمشیر در ژاپنی یکیست، اما نگذارید این مورد شما را گمراه سازد.

1– بوشی - Boshi  – انگشت شصت - 拇指 ضربه بوشی کن ضربه ایست که توسط نوک شصت وارد می‌شود. توجه داشته باشید که این ضربه را نباید به نقاط سخت مانند سر وارد کنید. در مقابل این ضربه در نقاط نرم و ضعیف مانند گلو، میان دنده‌ها، و نقاط نرم دیگر بسیار موثر است.

ادامه نوشته

گی کان ریو.مدرسه"صـداقت، وفاداری و عـدالت"

 

  گی کان ریو در قرن ۱۶م در ایالت کاواشی توسط یونریو هانگان گی کانبوUnryu Hangan Gikanbo"" تاسیس شد. او این هنر رزمی را با توجه به آموخته های قبلی خود که مربوط به کوشی جوتسو میشد توسعه داد. دروس این مدرسه در کل برای عموم ناشناخته بود و بیشتر تکنیک های این مکتب سری و محرمانه بود و فقط توسط سوک (پدر خانواده، استاد بزرگ) به سوک بعدی دست به دست می شد.پیدایش بیشتر کاماها (طرز ایستادن) در همان زمان بود که با تمرین و تجربه و تعادل بر یک قطعه زمین بدست می آمد. در حقیقت گی کان ریو مدرسه ای سری بود!!! چون طومار هایی که در این مدرسه ثبت می شد اشاره ای به این نمی کرد که تکنیک ها چگونه اجرا می شوند و همچنین بیشتر تعالیم این مدرسه عملی و شفاهی بود.گی کان ریو در بین دیگر مدارس بوجین کان به دلیل سختی ها و کاماهای زیاد تای جوتسو شهرت بیشتری داشت.تخصص اصلی گی کان ریو در مشت زدن و لگد زدن و پرتاب آن ها به عنوان تکنیک های مخصوص پویایی جنبش بدن بود. بیشتر شهرت یونریو هانگان بخاطر قدرت او در مشت زدنش بود، گفته میشود روزگاری او نصف تیغه شمشیر را در دست خود فرو برده است. این مدرسه تعلیم می داد که : همیشه اولین حرکت نشانه ای از اولین حمله نیست

مبانی طریقت هنرهای رزمی

استاد ایاما در هنگام جوانی ده شعار را برای برای راه وهدفی برگزیده بود انتخاب کرد.این شعایر،از دید ایاما به مثابه روح و جوهری بودو و مبانی طریقت هنرهای رزمی شمرده می شوند.این ها به نوعی بیانگر نوع نگرش استاد به هنر های رزمی و همچنین اصول شخصی وی و کاراته کیوکوشین هستند. در پس هر واژه ی این جملات دریایی از معانی نهافته است.بر هر پوینده ی راه کیوکوشین لازم است آنها را بخواند و پس از تفکر و تعمق پیرامون آنها،در رفتار و کردارش از آنها استفاده نماید

ادامه نوشته

بودو چیست؟

بودو، یک هنر جنگی است که هدفش صلح و آرامش است. شیوهٔ یک مبارز و جنگجوئی است که اعتقاد دارد، بهترین حمله خوب دفاع کردن است. کشورها نیز خودشان را به انواع تسلیحات مسلح می‌کنند و یک وزارت دفاع آماده برای خود تشکیل می‌دهند، به‌نحوی که کشورهای متخاصم و جنگ‌طلب حتی فکر سلطه‌جوئی را نیز به سر راه ندهند. این یک استراتژی و تدبیر جنگی است. این شگردها و تدابیر فنی، همگی از فنون رزمی به شمار می‌آیند.
منش و عملکرد بودو Budo، در عبارت ژاپنی گوجو Goju، خلاصه می‌شود. این اصول و قوانین را در یک مثال غیررزمی برای شما شرح می‌دهیم:

ادامه نوشته