در صورتي که " واکيزاشي " و " کاتانا " با هم به کمر بسته ميشدند , نشان ميداد که آن سامورايي يا شمشيرزن ژاپني از درجه و مقام بالايي برخوردار است .

به واکيزاشي و کاتانا , " دايشو Daisho " نيز گفته ميشود , البته بيشتر در مواقعي که با هم به کمر بسته ميشود . کلمه " دايشو " به معني " بزرگ - کوچک " است .

" کاتانا " شمشير بلند يا بزرگ و " واکيزاشي " شمشير همراه يا کوچک ناميده ميشوند .

  

 

" تاريخچه و استفاده "

استفاده از " واکيزاشي " به قرن 15 يا 16 بر ميگردد . " واکيزاشي " به عنوان يک شمشير پشتيبان يا کمکي مورد استفاده قرار ميگرفت , از آن براي مبارزات در فواصل نزديک استفاده مي شد , همچنين نيز براي گردن زدن يک دشمن شکست خورده و گاهي اوقات هم براي اجراي مراسم خودکشي ( سپوکه - هاراگيري ) مورد استفاده قرار مي گرفت .

" واکيزاشي " تنها يکي از انواع شمشيرهاي کوتاهي بود که سامورايي ها از آن استفاده ميکردند , شمشيرهاي کوتاه ديگر که توسط سامورايي ها استفاده مي شد عبارتند از : " يوروي توشي Yoroi Toshi " , " چيسا - کاتانا Chisa - Katana " و " تانتو Tanto " .

واژه ي " واکيزاشي " در قديم مشخص نبود که براي کداميک از طول تيغه شمشيرهاي رسمي مورد استفاده قرار ميگرفت , بلکه مخفف عبارت " واکيزاشي نو کاتانا  Wakizashi No Katana " بود - واژه ايي که براي تمام اندازه شمشيرهاي همدم ( کوچک ) مورد استفاده قرار مي گرفت .

" کانزان ساتو Kanzan Sato " در کتاب خود به عنوان " شمشير ژاپني " اين نکته را متذکر ميشود که آيا نياز خاصي براي استفاده از " واکيزاشي " وجود دارد ؟ و همچنين  نشان ميدهد که ممکن است " واکيزاشي " به سلاحي محبوبتر از " تانتو " تبديل شود , به دليل آنکه " واکيزاشي " بيشتر براي جنگ در مناطق سرپوشيده مناسب تر است .

او همچنين اشاره به اين موضوع دارد که به صورت عمومي در بيرون از کاخ از " کاتانا " و در داخل کاخ از " واکيزاشي " استفاده مي شود .

در حالي که استفاده از " کاتانا " محدود به طبقه سامورايي مي شد , " واکيزاشي " با طول قانوني ( کو - واکيزاشي ) را طبقه " چونين Chonin " که شامل بازرگانان مي شد ,مي توانستند استفاده کنند . استفاده بازرگانان از " واکيزاشي " متداول بود زيرا در هنگام مسافرت , خطر حمله راهزنان بسيار زياد بود .

" واکيزاشي " در سمت چپ بسته ميشود , جايي مطمئن به نام کمربند.

  گردآورنده : مصطفی پروار